“B-ben. Ben çok denedim, çok da yol aldım, bakma. Sonunda çabalarımın hiçbir şeyi değiştiremediğini gördüğümde, fark ettiğimde hiçbir şeyi değiştiremediğimi, yitik hissetmeyi de bıraktım, belki de unuttum, bilmiyorum. Nasıl anlatsam; hani bir şeyin kaybolur da sonradan, hiç yoktan ortaya çıkar, çıkagelir, ben de sonradan bulurum diye aramayı bıraktım. Kendimi… Canlı kalmaya nasıl dayandığımın nedenlerini… “Nefesin değsin küllerime. Son bir kez yakın hissedeyim kendimi dudaklarına. Gücüm kanatlanıp uçmaya yetmese bile, hatırımda kal ben yere düşmeden önce.”