Tanrıçalıktan Kulluğa

Kadın, yanık türkülerin elifi, karlı dağların doruklardaki erimeyen karı, karanlıkların aydınlatan şafağı, güçlü önsezisi ile derinlerdeki zehri hissedendir. Yüreği sevgi yüklü, sevda yüklüdür. Dünyanın en zarif, en güçlü varlığıdır kadın. Kimi bunun farkında da değildir.
Öyle ki kadın naiftir ama yeri geldiğinde haksızlığa, kötülüğe boyun eğmez, yiğittir, dirençlidir. Onun tüm güzellikleri yanında asıl gücü analığıdır. O bir ana kuştur. Güçlü olup çok etkilidir. Kadın ipek gibi yüreğe sahip sevgi pınarıdır.
Tarihsel çağlar içinde upuzun, güçlüklerle dolu bir yol yürümüştür bugüne değin. Takdir edilmelidir. Zaman tersine sarılmaz. Sarmaya çalışanlara da ancak acınır.
Cumhuriyet'in kurucusu Atatürk "Yeryüzünde gördüğünüz her şey kadının esiridir." diyerek, kadınları, farklı kültürlerde, farklı toplumlarda ve farklı uygarlıklarda (medeniyetlerde) takdir edene ne denli teşekkür etseler de azdır. Böyle liderimiz olduğu için de yeryüzünde Asrın Lideri diye anılan ve tanınan ile ne kadar övünsek yeridir.
Kadına Toplumsal Haklarının verilmesi, bir çağdaşlaşma, bir Batılılaşma, bir gelişme unsurudur. Türk kadınına her zaman güvenmiş, inanmış, zafer sonrası verilen toplumsal hakları, İslam Dünyasında öncü Reformlara imza attığı için ne mutlu bizlere.
Yeryüzünde kadın konusunda bu denli duyarlı başka lider yoktur.
Kadına bedenini zindan eden, bu düşüncenin o zindanın kapısına bağlanmış köpeği olduğu, unutulmamalıdır asla