Faşizmin gölgesinde bir gençlik. Bir ceset.
Ve vicdanı ile korkusu arasında sıkışıp kalan bir adam.

Ödön von Horváth'ın kehanet niteliğindeki başyapıtı Tanrısız Gençlik, 20. yüzyılın en sarsıcı metinlerinden biri. Yayımlandığı dönemde rejimin hışmına uğrayıp yasaklanan bu kült roman, kitlesel bir körleşmeye karşı ahlaki bir başkaldırı simgesi hâline geldi.

Militarist propagandayla zehirlenmiş öğrencileri karşısında vicdanıyla baş başa kalan bir öğretmenin hayatı, yaz kampında işlenen gizemli bir cinayetin gölgesinde dürüstlük ile korku arasındaki psikolojik bir savaşa sahne olur.

Metin, okura adaletin kitlesel bir körleşme karşısındaki çaresizliğini ve insani değerlerden koparılmış bir kuşağın karanlığını derinlemesine sorgulatır. Totaliter rejimlerin bireyi nasıl koyunlaştırdığını ve doğrunun yanında durmanın bedelini gözler önüne sermesi bakımından güncelliğini her daim koruyan roman, okura tek bir hayati soru bırakır: Herkesin sustuğu yerde vicdanın sesi ne kadar gür çıkabilir?

"Kendi kuşağının en yetenekli yazarı."

- Stefan Zweig

"Üzerimde canlı bir iz bıraktı."

- Thomas Mann