Çalışmada, taşıyanın gemiyi denize, yola ve yüke elverişli bulundurma borcu bu alanı düzenleyen özel hukuk ve deniz idare hukukuna ilişkin milletlerarası sözleşmelerin düzenlemeleriyle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Denize, yola ve yüke elverişlilik kavramları tanımlanırken milletlerarası sözleşme hükümlerinin yanı sıra çok sayıda yabancı mahkeme kararı özellikle İngiliz yargı kararları çerçevesinde değerlendirme yapılmış ve ulusal yargı kararları çerçevesinde de somut uyuşmazlıklarda bu kavramın hangi şekilde tanımlandığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Taşıyanın gemiyi denize, yola ve yüke elverişli bulundurma borcunun hukuki niteliği ve ifa zamanı Türk hukuku, Anglo-Sakson hukuku ve milletlerarası sözleşmelerde yer alan düzenlemeler doğrultusunda ortaya konulmuştur. Taşıyanın geminin elverişsizliğinden kaynaklanan sorumluluğunun şartları ayrı ayrı ele alınmış, taşıyanın fiillerinden sorumlu olduğu kişiler de milletlerarası sözleşmeler ve Türk hukukunda yer alan hükümler çerçevesinde tanımlanarak taşıyanın bağımsız alt yüklenicilerin eylemlerinden sorumluluğu değerlendirilmiştir. Elverişsizlikten kaynaklanan sorumlulukta ispat külfetinin kimin üzerinde olacağı milletlerarası hukukta ve Türk hukukunda yer alan düzenlemeler çerçevesinde ve yargı kararları ile ortaya konmaya çalışılmıştır. Denize elverişlilik belgesi, liman çıkış belgesi ve klas kuruluşları tarafından verilen belgelerin ve ISM Kod kurallarının ispat külfetine etkisi de ayrıca irdelenmiştir.