"Komiğine gidecek ama" dedi arkadaşım, "Terapistim beni çıldırtıyor!" "Öyle mi?" dedim. "Nasıl,yani?" "Her hafta eski hamam, eski tas: Ben konuşuyorum, o dinliyor. Not ahp duruyor, sürekli başını sallıyor, konuşmam bitince de sorunumla hiç alakası olmayan şeylerden bahsediyor. Harbiden, bazen siz terapistlerin gerçek dünyada yaşamadığınızı düşünüyorum." Bunları duyduktan sonra beni bir düşünce almıştı. Biz terapistler, danışanlarımızın gerçek sorunlarına hakikaten bu denli uzak mıydık? Onlara günlük " sorunlarıyla ilgisi olmayan çözümler ve analizler sunacak kadar kendi modellerimize mi gömülmüş haldeydik? Merak etmiştim doğrusu. Kütüphanemin raflarını dolduran kitaplara yeniden, alıcı gözle baktım; Arkadaşımın dediği kadar var, diye düşündüm. Sonunda da bu kitabı yazdım.