BilemedimHangi zaman dilimindeyimVe açıldı gözkapaklarımAltında kan çanağı misali gözlerimKarşımda içine beni hapsetmiş bir şeyBenim halim nasıl darmadumansaO da bir o kadar sağlam.Sonra konuşmaya başladımVe dedim kiBak ben senim, sen de benŞu halimi görüyorsunYok bundan sonra sevmek dedimGözlerime, kirpiklerime, dudaklarımaDilime, parmaklarıma, ellerimeAyaklarıma ve son olarak yüreğimeBir daha yok o aşk denilen her neyseHiçbiri tek söz etmezkenYüreğim söz hakkı istediVe kulağıma fısıldadıAma ben özgürüm…