Themis’in Oğulları “Doğruluk”

En-lendikçe yoksunlaşır bazı çehrelermimik yok, duygu yok simalarındaseslerinde notalar çaresiz kalırdokundukları yerde renkler solmakta Ruhları sanki esir alınmış,paranın karanlık zindanlarındaYüzlerinde kaslar donmuş adetasadece bazen tıslayıp dururlaryılan gibi gülüp yılan gibi sokarlarkazara içilmişse bir kahve birlikteyoktur hatırı kırk 'Planck Zamanı' bileBen yok'um, sen yoksun, hep o varonlar vardır'lar çepeçevreÇıkar için örerler ağlarınızehirli örümcek gibi beklerler avlarınıNe alında bir damla terne gözünde bir damla yaşpara puldur tek aşk tek telaşÜmidin katilleri eyyy acımasız yaratıklarSiz nesiniz ve nereden geldiniz?