Sanırım Thilda’nın hiç bulamadığım evi bu dünyayı güzelleştiren değerlerin içinde bir yerler­de gizli. Orada uzak bir dağ yokuşunda , bir ya­macın kıyısına saklanmış , ulaşmakta zorlan­dığımız kale gibi duvarları sağlam bir ev var: Tuğlaları sevgiden örülmüş , kum ve çimen­toyla harcı hazırlanırken içine sevgi katılmış , pencere ve kapı doğramaları sevgi ağacından yapılmış , perdeleri sevgiden dokunmuş , ka­pısı herkese sevgiyle açık. İnsanların kandırıl­madığı , hoyratça harcanmadığı , yaşamların çalınmadığı , akıl ve bilgi üzerine inşa edilmiş bir yer geliyor gözümün önüne. Başka türlüsü de olmuyor zaten. Hayali bile güzel. Kimbilir , bel­ki bir gün o sihirli kapı aniden karşımıza çıka­cak.