Yabancılar hukuku, en genel anlamıyla, vatandaşlık bağı ile bağlı olunan ülkeden, diğer ülkeye giden kişilerin, bu ülkedeki hukukî durumunu inceleme konusu yapan hukuk dalıdır. Ülkesel egemenliğin sonucu olarak devletler, ülkelerine hangi yabancıları kabul edeceklerini ve bunlara hangi hakları tanıyacaklarını düzenleme serbestisine sahiptirler. Ancak günümüzde, insan hakları ile ilgili uluslararası alanda genel kabul gören metinler, devletlerin egemenlikten kaynaklanan yetkilerine sınırlamalar getirilebilmektedir. Türkiye, bir taraftan vatandaşlarının yabancı ülkelere göç etmesi, diğer taraftan, özellikle son yıllarda, bulunduğumuz coğrafî bölgede yaşanılan olaylara bağlı olarak yoğun şekilde göç alması ve bunun neredeyse sürekli hâle gelmesi sebebi ile yabancılar hukukunun önem arz ettiği ülkelerden birisi hâline gelmiştir. 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan ve sistem değişikliği sonucunu doğuran Anayasa değişikliği, yabancılar hukukunda karar makamı bağlamında birçok kanunu da etkilemiştir. Ancak kanunlarda yapılan değişikliklerin, aradan geçen süreye rağmen, henüz ikincil mevzuata tam olarak yansıdığı söylenemez. Bu sebeple kanunlar ile ikincil mevzuat arasında karar maka-mı bağlamında farklılıklar bulunabilmektedir. İkincil mevzuat kanunlara aykırı olmayacağı için, karar makamındaki değişiklikler, kanunlara uygun olarak kaleme alınmış ve fakat karışıklığa mahal vermemek için, yönetmeliklerde yer alan karar makamı ile ilgili hükümler de parantez içinde verilmiştir. Kitabın bu baskısında, HMG sınavlarına hazırlık bağlamında çoktan seçmeli sorulara da yer verilmiştir.