Ülkemizde, 1960’lı yıllarda estirilen “sosyal devlet” rüzgârlarına karşın, daha sonraki dönemlerde, bu konuyu öncelikli gündem maddesi yapmayan politikacılar tarafından, “sosyal sistem” bir türlü yapılandırılamamıştır. Kamu yararından uzak, kişisel ve yakın çevresine hizmet eden bir yapıyı çağrıştıran siyaset yapma biçimleri, ülkemize çok şey kaybettirmiş, büyük bedeller ödetmiştir. Toplumun ortak çıkarlarına hizmet etmek yerine belli güç odaklarına hizmet eden siyaset kurumunun, “sorun çözme” misyonunu terk ederek, bizzat kendisinin sorun üretip ve toplumsal yaşamı zorlaştırdığı, artık bütün çıplaklığıyla fark edilmiştir. Toplumumuzun “insan kaynağı”, gerektiği gibi korunamamış ve geliştirilememiştir.
Sosyal refah devleti seviyesine ulaşamamış, bütün vatandaşlarının temel gereksinimlerini karşılamayan, birbiriyle kavgalı insanlarının çok olduğu devletlerin, hukuk devleti, sosyal devlet olabilmesi olanaksızdır. Bu çalışmada, ülkemizde “sosyal refah devleti”nin ve sosyal hizmetlerin, çağdaş anlamda nasıl yapılandırılabileceğinin ipuçları verilmeye çalışılmıştır.