Osmanlı Devleti ile ABD arasındaki ilişkilerin bütünü içerisinde Osmanlı Devleti sınırları içerisinde faaliyet yürüten misyonerlik teşkilatlarına bağlı Amerikan eğitim kurumları ve bu kurumların yürüttüğü eğitim faaliyetleri önemli yer tutmuştur. Cumhuriyet döneminde ise eğitim alanındaki ilişkiler İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde büyük bir ivme kazanmıştır.

1945-1965 yılları arasındaki dönemde Türkiye'de Amerikalı eğitim uzmanları ve akademisyenler vasıtasıyla eğitimin her kademesinde Amerikan etkisini görmek mümkündür. Dünyanın ilk planlı ve sürekli öğrenci değişim programı olarak kabul edilebilecek Fulbright Burs programı ile Amerikan Barış Gönüllüleri Programına katılım, Türkiye'de Amerikalı eğitim uzmanları ve Türkiye'de Amerikan tarzı özel statülü üniversitelerin açılması hep bu dönemin içindedir. Yazarın doktora tez çalışmasının iki bölümü esas alınarak hazırlanan kitapta İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde iki ülke arasındaki ilişkilerde eğitim ile ilgili tüm başlıkları birlikte ve birbirlerine olan etkileri açısından değerlendirilmiştir.