Belli bir ezgiyle söylenen ve halkın ortak malı olan halk şiirlerine türkü denir. Türkülerin çoğunun ilk söyleyeni belli değildir. Kuşaktan kuşağa sözlü olarak aktarılarak ilk söyleyeni unutulmuş, halkın ortak malı olmuştur. Söyleyeni belli olan türküler de vardır. Türkü, ilk yaratıcısı bilinmeyen ve bilinen ürünleri kapsadığı için halk şiirinin en zengin alanıdır.