“Bizim mahallede bir tek bisiklet vardı. O da komşumuzun kızına aldığı, ikinci el, eski bir bisikletti. Mahalle çocukları, o bisiklete sırayla binerdi. Hiçbir gün bizden bindiğimizden dolayı para isteyen olmadı. Kavga ettiğimizi de anımsamıyorum. O eski bisiklet olmasaydı, belki de bisiklet binmeyi öğrenemeyecektim.”
Kamile Yılmaz’ın çocuk öykülerini içeren kitap, “Ubuntu Çocukları” her gün biraz daha bireyselleşen insanlarımıza, ubuntu felsefesini, imeceyi, paylaşmayı ve yan yana durmayı hatırlatıyor…