Ilias Venezis, Yunanistan’da 30’lu yıllarda yükselen Anadolulu yazarlar grubunun en seçkin temsilcilerinden biri. Gencecik yaşında savaşçı olmadığı halde esirliği de, anayurdundan kovulmanın acısını da yaşadı. Ama bunu asla kin ve öfkenin diline dönüştürmedi. Yaşananlar bir insanlık trajedisi idi onun için. Ve biz, kendimizi, bu trajedinin bir parçası olarak onun yapıtlarında bulduk. Çünkü öncelikle kızı Anna’ya anlattığı bu öyküler, bizim coğrafyamızın acılı öyküsünden başka bir şey değildi.-Ragıp Zarakolu-