Uyku Çiçeği

"Son bir kez emeklediğin günü bilemezsin mesela. Son bir kez emekleyipsonra ayağa kalkıverir insan. Son bir kez kaydıraktan kayar ve bunun da sonolduğunu bilmez. Bir arkadaşıyla son kez sokakta saklambaç oynar ılık bir yazakşamı ve aslında son saklambacıdır bu oynadığı ama… Bilmez işte bilemez…"Run Gülüzar Run romanıyla tanıdığımız Ayşegül Kocabıçak, bu defa eski ve yeniöyküleriyle buluşturuyor bizleri. Duru bir anlatımla yol aldığımız her öyküdederindeki bilinmeyenler, iniş çıkışlar, bazen yükselip bazen hiç umulmadıkzamanda bir kalbin en derinine inivermeler var. Bir pencerede, bir mezarlıkta,bir duvar dibinde, bir perde arkasında ya da bir soba kıyısında bir "an"da tümhayatı sorgulayan hem sert nem nahif öyküler bunlar.Tüm bu yolculuk boyunca farkına varıyoruz ki şimdiki zamanın gölgesindegeçmişin izini süren her bir öykü kişisi önce kendisine sonra okura samimibir el uzatıyor. Hayal kırıklığının umutla, uzun süreli yasların bir dönemeçteansızın yaşamla yüzleştiği öyküler bir yandan içimize işlerken bir yandan datedirginlik veriyor.