“Hataların, iyi tarafını öldürmedi, kötü tarafını doğurdu. İyi tarafına bir düşman edindin ve savaş kaçınılmaz. Lütfen kaybeden sen olma.”
Elinde yârinden bir mektup, kalbinde ise demir parmaklıkların ardına sığmayacak büyük bir aşk ve hüzün ile baş başa kaldı İlker. Sıradan ama bir o kadar da güzel hayalleri kim bilir neredeydi şimdi… Pencereye bir bir konan güvercinlerin kanatlarında mı gitmişlerdi yoksa doğduğu gece bacayı saran kuzgunlar mı almıştı daha yaşadığı ilk günden?

Hatay’ın kıvrımlı yollarını aşıp Üzümdalı köyüne ulaştığınızda bir cinayete tanıklık edecek, akıl sır erdirilemeyen olayların ardı arkası kesilmezken, kişilerin işledikleri günahların karşılığını er ya da geç aldıklarını göreceksiniz. Karma, bir gün herkesi bulacak ve asla merhameti olmayacak. Çünkü karganın gözünü oyan, kör olmaya mahkûmdur.