Küskün değilim sana, kızgınlığım da geçti, ama kırgınlığım geçer mi bilmiyorum.

Biz yalancı baharlara inanıp açan iki çiçeğiz, papatya mevsimine aldanıp, fallara kanmışız o kadar. Ne kadar kuru ayaz varsa hepsine dayanmış, hafif bir sonbahar rüzgârıyla solmuşuz.

Şimdi faydası olmayan teselliler aldım yüreğime, bir adım sonra nereye gideceğim, onu bile bilmiyorum.

Bildiğim tek şey, kelimelere dökemediğim duyguların efendisi olduğun.

“Aşkı tanıdım, yaşadım ve yanıldım... Sen de oradaydın”