Yanmış Tahta

"Dede..." Ses, bir toz zerresinin düşüşü gibi hafif, bir yaprağın kırılışı gibi kırılgan."Buradayım oğlum.""Su... istiyorum."

*

Ali Kemal yetmiş dört yaşında bir balıkçıdır. Elli iki yıldır denizdedir. Torunu Deniz beş yaşındadır ve her gece ateşler içinde yanmaktadır. Doktorlar "mikroplastik" der, devlet susar, şirketler kirletmeye devam eder.

Ali Kemal yıllarca sustu. Herkes gibi. Ama bir sabah, torununun hasta yatağının başında, sessizliğin bir ölüm biçimi olduğunu fark etti. Ve konuşmaya karar verdi.

Yanmış Tahta, bir balıkçı kasabasının, bir dedenin, hasta çocukların ve kirletilen bir denizin hikâyesidir. Aynı zamanda suskunluğun bedelini, adalet arayışını ve insanın içindeki ateşi anlatan bir destandır. Çünkü, bazen bir teknenin yanması, bir halkın uyanışının ilk kıvılcımıdır.

Bu roman, yalnızca bir çevre davasının değil, insani değerlerle, inançlarla örülü toplumsal vicdanın da bir hikâyesidir. Sessiz kalanların, korkanların ve sonunda haykıranların mücadelesiyle biçimlenen özgürce yaşamın goncası, kıvılcımıdır.