Yar Aşkına Yarden Ayrı – Kemal Gürbüz, Ozan Haydar Doğan – Nando Yayınları

"Aşk, Umut, Sevgi ve İsyan" Haydar Doğan, diğer bir anlatımla Haydar Baba ve Haydar mahlasını kullanan ozanımız, Sivas ili, Şarkışla ilçesi, Beyyurdu köyünde 14.03.1955 yılında dünyaya gelir. Haydar'ın babası Hasan, Haydar dört yaşında iken sirozdan vefat eder. Tabii bu durum da Haydar'ın amcası Musa'nın omzuna çok ağır bir yük bindirir. Haydar'ın amcası, kardeşinin emanetine gözü gibi bakar ama şartlar da çok zordur. Fakat amcası çalışamaz sadece Ozan Haydar Baba'nın yanı sıra gider manevi destek olur. Amcasının yapacağı işler de Ozan Haydar Baba'nın omuzlarındadır. Amcası Musa ne yapsın, bildiği, gördüğü kadar kollayabilir. Atadan dededen ne gördüyse onu uygular. Ozan Doğan'ın yaşamı, yaşaması mucizelerle dolu! Anadolu'nun bir dağ köyü olan Beyyurdu köyü yaklaşık yılda 7-8 ayı kar-kışla, ancak 4-5 ayı ürün yetiştirmek, toplamak, kışın tüketecekleri yiyeceği zar-zor da olsa içeri almakla geçen bir yaşamın içinde hayatta kalmaya çalışır. 4-5 ay içinde tohumu toprakla birleştirme (ekme), onların olgunlaşmasını bekleme, küçük ve büyükbaş hayvanların doğadan yararlanmasını sağlama(doğada yetişen otlardan faydalanma), olgunlaşan ürünleri toplanıp işlenmesi gece gündüz demeden tüm aile bireyleri çalışmak zorundadırlar. Küçük büyük hiç kimse bu çalışmanın dışında kalamazdı. Çocuklar mı dediniz, 5-6 yaşına gelir gelmez artık onlar çocuk değil, yetişkindirler. Çünkü o yaşta bile çocukların yapacağı bir iş mutlaka bulunurdu. İşte böyle bir ortamda büyüyen Ozan Haydar Baba, küçük yaşta yetişkinliğe adım atanlardan biridir. Kendi anlatımına göre; sekiz yaşında iken, Beyyurdu'nun ünlü Güldede Dağı eteklerinde camızlarını (manda) güderken (yayarken), gökten yağmur yerine çok büyük doluya tutulan ozan, baygınlık geçirirken, yakınlarda bulunan gençlerin onu bulmasıyla ölümden kurtulur. Düşünün bir kez, sekiz yaşındaki bir çocuk, çocukluğunu yaşamak şöyle dursun; yetişkinlerin bile zor ayakta kalabileceği bir doğa olayında yer almak zorunda kalıyor. Sadece bu mu? Değil tabii, yine ...