Yusuf yoksulluğun gölgesinde büyüyen bir köy çocuğuydu. Elinde kitaptan, yüreğinde umuttan başka sermayesi yoktu. Okudu, direndi, düştü; hayatın her defasında yüzüne kapattığı kapıları yeniden çaldı.
Üniversiteyi bitirdiğinde elinde bir diploma, yüreğinde ise umutları vardı. Fakat hayat ona işsizliği reva gördü. Bilgisini ve emeğini çileye dönüştüren bir düzene karşı bir düzene karşı yine de yılmadı. Ömrü, inşaatların tozuna karıştı; fakat o, hiçbir zaman kederine boyun eğmedi. Yıllar sonra meslek sahibi oldu. Hayat emeğinin karşılığını vermeye başlamıştı.