Yolun Sonu – Nermin Alpay – 40 Kitap

Yas tutuyoruz Geride bıraktıklarımıza Karanlığa gömülürken Dünya Bir avuç hayalperestle Yürümekteyiz Işığa Doğru… Burada yabancı dil yok. Çünkü bir ağaçla da konuşabilirsin bir sürüngenle de. Birinin dilini anladığında yabancılık ortadan kalkar. Bilinmezlik ve bilinmezlikten kaynaklanan korkular da ortadan kalkar. Birbirinden korkmadığında birbirinin sesini duyarsın. O ses duyu organlarından sinir uçlarına, en ücra dallarına kadar girer ve karşındakini anlarsın. Anlamak korkunun panzehridir. Eşitliği bozacak insanın karanlık dünyasından başka bir şey yok burada. Eşitliği bozduğunda, zarar verdiğin şeye dönüşüyorsun. Özgürlük dediğiniz şey, başkalarına zarar vermek pahasına istediğini yapabilmek midir? Ortak bir yaşam olacaksa karşılıklı saygının olması gerekmez mi? Ortak yaşam istemiyorsan, git ormanda tek başına yaşa o zaman. İnsanlar beni hep şaşırtmıştır. Ama en çok şaşırtan da kocaman evleriniz oldu. Gökdelenleriniz çok korkunç. Bu kadar büyük sığınma yerlerine neden ihtiyacınız var?