“Yollardaki parke taşları bile gri, siyah değil; sarı, mavi, pembe olacak. Çocukların üstlerindeki elbiseler kan kırmızı renginde değil; bembeyaz, lekesiz olacak.” Bir şair yüreği, bir ana yüreği; başka ne isteyebilir ki? “Karanlıklar içinde yalnız kalmış bir insanın ruh halini bilir misiniz? Ruhunun derinliklerinde yapayalnızlık, uçsuz bucaksız kayalıklar olduğunu.” “Dağın eteklerinde kurulmuş küçük köylerden şehre ilk adımını atan, şaşkınlıktan yüzleri korkuyla karışık Heval’lerin hikayesi bu.”“Aşka yüreğin hep açık olsun. Unutma, hangi yaşta olursan ol insanoğlu sevdiğini ve sevildiğini hissettiği zaman mutlu olur. Aşk, senin yüreğindeki tüm sıcaklığı su üstüne çıkarandır!” “Sahi, sevgi neydi?” “Diyarbakır, Urfa, Kars, Ordu, Manisa, Burdur, Van, Çorum, Tekirdağ ve sayamadığım bütün şehirlerimizde söylenen türkülerimizdeki içten gelen duygularımız mıydı?''