Zehircan

Hani bir zaman geçer aradan
Bir kırın􀆨 zerresi kalır ya içinde
Özlersin de kabullenmezsin ya
Öyle özledim seni Zehircan

Hani buruk buruk bakarsın ya
Hani bir papatya koparırsın ya
Avcunda ezilirken her bir yaprağı
Öyle bas􀆨rırsın içindeki özlemi

Mehtabın ilk kırın􀆨ları gibi
Zamana hizme􀆩e kusurumuz göz ardı
Güneş batar ayın gözleri mahmur
Gün ba􀆨mı sen gibi kırgın Zehircan