Zümrüdüanka

Zümrüdüanka diye Kaf dağında kuş varmışBir aşkı yana yana ölmelerden kurtarmışO bakış o gülüşten bizden geri ne kalmışBu sevda bitse bile küllerinden doğmaz mı Pişmanlık duymuyormuş Zümrüt kızgın ateşteAşk için yanmalara razı olmuş güneşteYeniden doğmak varmış tekrar gelirken aşkaDumanı tütse bile küllerinden doğmaz mı Zümrüdüanka'yı da aşkmış dağa çıkaranÖlmeyi göze aldım şimdi benim yakaranAşkın ta kendisidir kıyameti koparanŞu güneş batsa bile küllerinden doğmaz mı Ne vakit geçer bilmem can yakıyor aşk acımZümrüdüanka gibi doğ gel sana muhtacımSönmeden yetiş haydi yüreğimde kıvılcımKalp ayrı atsa bile küllerinden doğmaz mı Zümrüdüanka gibi derdim aşka erişmekKolay mı sanıyorsun böyle işe girişmekBir daha nasip midir bilmem senle görüşmekAşk bizden gitse bile küllerinden doğmaz mı Leyla da Mecnun için düşmüş yaban ellerePerinin bu aşkı da düşsün dilden dillereAteş ve su gibiyiz bülbül aşkı güllereDikeni batsa bile küllerinden doğmaz mı