Büyük bir tutkuyla sürdürdüğüm İtalyanca serüvenimin 30. yılında eski ve yeni öğrencilerime hediye etmek üzere renkli, eğlenceli bir butik dil kitabı hazırladım. İtalyanca’ya ilgisi olan ve olmayan herkesin ilgisini çekti. Bu nedenle, güncellemeler yaparak bazı kısımları bir blogda paylaşmaya, yeni paylaşımlar ekleyerek daha fazla kişiye ulaşmaya karar verdim.
Amacım, klasik dil kitaplarına ve ders notlarına kolaylıkla erişebileceğiniz bir dönemde eğlenceli bir rehber niteliğinde ‘çalaklavye’ derlediğim kitabımdan alıntılar yaparak, gittiğim kurslarda öğrendiklerimi, yıllar içinde oradan buradan edindiğim bilgileri, basit ama önemli noktaları en uygun sırada anlatmaya ve bu arada geniş bir kelime haznesi oluşturmanıza yardımcı olmaya çalışmaktı.

Başladıktan bir ay sonra pandemi gerçeği ile savrulduk, evlere kapandık. Evde pişen organik yemeklerle karnımızı doyururken film, müzik, kitaplar ve doğa da ruhumuzun gıdası oldu. Derinlemesine yaptığımız temizlik sonrasında balkonda, terasta, bahçede derin bir nefes alıp içimizi temizledik.

Benim blogumun da gerçeği ve türü değişti tabii. Duygular, anılar, çağrışımlar ön plana geçti ve corona günlerinde blog benim terapi odam, ağlama duvarım, eğlence mekanım ve şimdi de ruh geçişlerimin belgesi oldu. Yazılarımda hep kitaptan uyarlanan filmlerin bahsi geçti, ancak sayıları fazla olmasa da senaryodan romanlaştırılan kurgular da var. Benimki ise hayatımdan film karelerinin de olduğu bir kitaptan ve ardından blog yazılarından sonra gelen nevi şahsına münhasır bir dönem kitabı oldu. Yumurta mı tavuktan, yoksa tavuk mu yumurtadan ben de anlamış değilim.

Yazıların başlıkları İtalyanca ve çoğunda Türkçe karşılıkların vererek İtalyanca sözcükler ve ifadeler geçirmeye çalışarak, İtalyan kültürüne ağırlık vererek konseptimizden fazla uzaklaşmamaya çalıştım. İtalyanca öğrenenler için aynı zamanda bir sözlük niteliğinde bir dönem kitabı çıktı ortaya.

Keyifli okumalar..

Ülgen Ünaldı

Düşünceleri Kalbine Yakın Bir Zürafanın Corona Günleri