1976 yılının Mayıs ve Eylül aylarında, iki şiddetli deprem İtalya'nın kuzeydoğusundaki bir bölgeyi sarsar. Binlerce insan enkaz altında hayatını kaybeder, sayısız insan evsiz kalır ve birçoğu memleketini terk eder. Esther Kinsky'nin pek çok ödül alan bu romanında, uzak bir dağ köyünün yedi sakini, erkekler ve kadınlar, depremin derin izler bıraktığı hayatlarını anlatıyor. Ortak korku ve kayıp deneyiminden kısa sürede bireysel anıların iplikleri ayrışıyor ve derin, eski yaraların etkileyici ve dokunaklı hikayelerine dönüşüyor.
Bu etkileyici roman doğanın güçlerinin insanların kaderleriyle nasıl kesiştiğini, onları nasıl altüst ettiğini ve yeni olasılıkları yıkımın ve kişisel hafızanın içinden çekip çıkardığını anlatıyor. Ülkemizin de bir deprem ülkesi olduğunu aklımızda tutarak, kendi kayıplarımızı ve umudumuzu nasıl anlamlandırabileceğimize ilişkin bir anlatı sunuyor roman bize.

"Annem dokuz çocuk doğurdu. Üçü öldü, üçü yurt dışına gitti ve hiçbiri geri dönmedi. Başlangıçta ara sıra yazıyorlardı, fotoğraf gönderiyorlardı ama daha sonra o da kesildi. Annem çok erken yaşta unutmaya başladı. Ocaktaki çorbayı, ahırdaki keçileri ve tarladaki sepeti unuttu ama biri hastalandığında, hiçbir şey söylemeden, o kişinin hastalığına iyi gelen bitkilerin yetiştiği yerlere giderdi. En sevdiği çiçeklerini bulacağı yerleri de hep hatırlardı. Bazen dışarıdaki banka oturur, ileri geri sallanır, ölmüş ve gidip bir daha dönmeyen kayıp çocuklarıyla konuşurdu. Onların isimlerini hâlâ hatırlıyordu ama bizimkileri unutmuştu. Bizi unutmuş muydu? Bilmiyorum. Ona ben baktım ama artık onun için kimse değildim, beni ve kalan iki kardeşimi rastgele isimlerle çağırırdı, asla kendi isimlerimizle çağırmadı ve daha sonra, onu odaya kapatmak zorunda kaldığımda, beni dövdü ve tırmaladı ama kaybolanlar, göçüp gidenler, onlar hâlâ onunlaydı. Hatırlamak nedir, unutmak nedir? Kendimizde düzeni korumanın bir yolu. Acı içinde ve genel anlamda ise hayatta. Unutma olmasaydı, kafamız patlardı ve kalbimiz de."

"Esther Kinsky kelimelerin ağırlığını taşıyor ve her cümleyi bir kuş tüyü kadar hafif olana kadar titizlikle tartıyor." Andrea Köhler, Neue Zürcher Zeitung
"Esther Kinsky'nin 'Rombo' adlı romanında doğa bilgisi ve anılar bir araya gelerek dokunaklı bir roman oluşturuyor." Thomas Hummitzsch, Literatur
"Parçaların çınlaması: Esther Kinsky'nin 1976 depremini anlatan olağanüstü romanı 'Rombo', zamana direnecek bir kitap." Björn Hayer, Belletristik