rin İslam'a yönelimlerini ve bu yönelimlerin dijital medyada nasıl temsil edildiğini inceliyor. Sosyal medya paylaşımlarından toplumsal tepkilere uzanan geniş bir yelpazede, "İslâmofilî" kavramını, yani İslam'a karşı sevgi, hayranlık ve anlayış temelli yaklaşımları, çok yönlü bir biçimde analiz ediyor.
Bulgular, İslam'a geçişin yalnızca bireysel bir inanç dönüşümü değil; aynı zamanda manevi bir dayanışma, sembolik bir direniş ve topluluk bilincinin yeniden inşası olduğunu gösteriyor.
Dijital çağda "İslâmofilî", artık sadece İslâmofobiye bir tepki değil; küresel kimlik arayışının, adalet duygusunun ve barış idealinin yeni bir dili olarak karşımıza çıkıyor.
Belki de asıl soru şudur:
İslâmofilî bir sevgi biçimi mi, yoksa insanlığın kendine dönüş çabası mı?

18:T50e,

What remains of the self when the system teaches us to live as reflections of its own machinery?
Alienation is not merely a philosophical idea; it is the silent tragedy of modern existence. Béla Tarr's Sátántangó captures this condition with haunting precision: a gray, rain-drenched landscape where people drift between illusion and reality, freedom and submission, presence and absence.
This book reads Sátántangó as a sociological mirror of alienation, revealing how economic systems, social structures, and psychological pressures fracture the unity of the human self. Through hypnotic silences and endless repetitions, Tarr's cinema exposes individuals as both the creators and the captives of the very system they sustain.
Moving between sociology, philosophy, and film aesthetics, Alienation explores the collapse of meaning in a world where freedom has become a burden and dependence a comfort. It is an invitation to confront the emptiness we have normalized.

Sümeyra Uzun

Erken Çocuklukta AHLAK VE DEĞER EĞİTİMİ

İslamofili Filistin: Batı’da İslam’a Yönelişin Sosyolojisi

Alienation