Ben Sabaha Kadar Uyanığım – Cafer Modarres Sadeghi – Metis Yayınları

Çağdaş İran edebiyatının temsilcilerinden Cafer Sadeghi’nin iki öyküsü yer alıyor bu kitapta: Bataklık ve Ben Sabaha Kadar Uyanığım. Yalın ve sade bir dille yazılan bu öyküler ilk bakışta bireysel hikâyeler izlenimi verse de, anlattıklarında devrim sonrası İran’da gündelik hayatın izlerini görmek; siyasi tartışmaların, çıkmazların, eylemlerin izlerini sürmek mümkün. Sadeghi toplumsal bir haletiruhiyeyi yansıtıyor öykülerinde. 1 Babam ve sayısını hatırlamadığım, içlerinden sadece birini tanıdığım Golçin, ilkokul dördüncü sınıf öğretmenim birkaç genç adamla İsfahan’ın Zayenderud nehrinde yüzüyorduk. Geceydi, dolunay vardı ve gökyüzü bulutsuzdu. Suda sadece biz vardık. Suyun içinde de dışında da başka kimse yoktu. Siyosepol çok uzakta değildi; ay ışığıyla pırıl pırıldı. Ortalık aydınlık sayılırdı. Su kıyısındaki ağaçlar, kaldırım kenarındaki parmaklıklar, nehir boyundaki cadde, hatta ağaçların ardından Sofe Dağı’nın uzun ve sivri gölgesi bile görülüyordu. Su sıcaktı. Sessizdi. Kocaman bir havuz gibiydi. Ama nehir olduğuna ne şüphe... Hem de Zayenderud. Su boynuma kadardı. Durmuştum. Hepimiz suyun içinde durmuş; etrafı seyrediyor ve konuşuyorduk. Babam dedi ki, "Tadını çıkarın çocuklar! Tüm nehir bizim. Canınızın istediği gibi... Tadını çıkarın." Adamlardan biri, yani Golçin Siyosepol’ü gösterdi ve babama dönerek, "O köprünün altı da sizin mi?" dedi zaten kim olduğunu da o zaman anladım. Herkes güldü. Sadece babam ve ben gülmedik. Babam bozulmuştu. Ben de köprünün altının iyi bir yer olmadığını duymuştum; ben de bozuldum. Sonra babam balıklama suya daldı, dipten yüzdü ve biraz ötede başını sudan çıkardı. Golçin bağırdı: "Çok uzağa gitme! O tarafta girdap var." Babam yüzüne bir tebessüm kondurarak dedi ki, "İçin rahat olsun. Ben bu nehrin her yerini avucumun içi gibi bilirim." Sonra yine balıklama suya daldı. Suyun herhangi bir yerinden başının çıkmasını bekledim. Ama hiçbir şey olmadı. Çok uzağa gitmiş olabileceğini düşündüm; çünkü nefesinin bitmeyeceğini biliyordum. Be...