İstanbullu bir mühendis, kısa süreceğini sandığı bir iş için Van'a gelir. Cumhuriyet Caddesi'nde, Van kedilerinin dolaştığı kalabalığın içinde Narin'le karşılaşır. Narin, bu şehrin taşını, gölünü, kalesini ve suskunluğunu bilen bir Kürt öğretmendir. Ertan ise kendi hayatına bile uzaktan bakan bir adamdır.
Van Gölü kıyısında başlayan yakınlık, Akdamar'ın efsanesiyle derinleşir. Muradiye Şelalesi'nde, Çavuştepe'nin taşlarında, Hoşap Kalesi'nin rüzgârında ve Van Kalesi'nin gecesinde ikisi de kendinden bir parça bulur. Ama bazı sevdalar zamanında söylenmediğinde insanın içinde büyür, sonra hayatın başka bir yerine dönüşür.
Ertan sevdiğini söyleyemeden gider. Beş ay sonra döndüğünde Narin artık eski yerinde değildir. Van ise hâlâ oradadır. Gölüyle, taşıyla, kedileriyle, türküsüyle ve insana kendini hatırlatan sert rüzgârıyla.
Bir Sevdadır Wan, söyleyememenin, geç kalmanın, kaybedip dönüşmenin hikâyesidir.
Doğru insanı yanlış zamanda sevmenin, bir şehre kalbini bırakmanın ve sevdanın bitmeyen tarafıyla yaşamayı öğrenmenin hikâyesi.
Bazı sevdalar tamamlanmaz. Sadece insanı değiştirir.
Sevda bitmez. Van kalır.