Selim ve abisi Kerim'in amaçları, taşı toprağı altın İstanbul'da şan, şöhret, ün değil; kazada ölen babasının ardında kalan kardeşlerinin ve çaresiz annesinin ekmeği, suyu, umudu olmak.

Selim ve Kerim, ailelerinin umudu, kaybedişlerde ve kayboluşlarda kazanmaya dair tutunacak dalı, yıkılmaya yüz tutan hayatların direği, fırtınada batmamak için hayatın savaşlarında biri batmış olsa da sonuna kadar kadere direnen ve Kerim'in ölümünden sonra Selim'in kendi kızını hiçe sayan ve sonunda onun kızı Gülden'in hastalığının sorumlusu ve suçlusu olarak geç kalmış pişmanlıkları ve bütün umutlarının tek kızının ölümüyle bitişi ve sonu...

Umut ekmekse doğru da umut hep daha fazlasını istemekse yanlış yerlere gidebilir, öyle değil mi?

Karar benim olduğu kadar, okuduğunuz takdirde bu kitabı karar sizin...