İşaretler çölünde kayboluşu, yanlış düğümlenmiş sayısız ipliğin dertopundan bir hayatı yokuş aşağı yaşamak gibidir. Bütün kuytularda yara bere içinde kalmıştır Latmos. Kimse kırılmasın aynalara. Ayna, kırıldığı için keser. Körlüğün parçaları yere saçılır. İnsanı kör eden inançlar, gök gibi aydınlıkla yüzleşir ve kırılgan karanlık kendini bu aydınlıkta tanır. Gerçek ne kadar da hazin ve bir o kadar huzur vericidir. Öz su gibi yükselir Latmos’un damarlarına.