Martin Eden – Jack London – Kaldırım Yayınları

“Yeni bir cennet bulamadım ve artık eskisini de bulamıyorum.”“O hayatın ta kendisini yaşarken, diğerleri hayatı kitaplardan öğrenmeye çalışıyorlardı.”“Ne söylediğinizi, biraz da nasıl söylediğiniz belirler.”“Gündelik hayata ilişkin gelişmeler arttıkça insanoğlu tembelleşmektedir. Gün doğumundaki tatlı uykusunu çalar saatle bitirmeye çalışan insanoğlu ne de çok tembelleşti. Saatin çalması mıdır insanı uyandıran, yoksa bilinçaltı mıdır insanı saatin çalmasıyla buluşturan?”“Cinsiyetler ortaya çıkalı beri, bütün asırlar boyunca kadınlar en iyi gözleriyle konuşmuşlardır.”“‘Galiba sarhoştum da…’ diye ekledi, ‘Ama bir kadın yüzünün beni sarhoş edeceği aklıma gelmezdi.’”“Aşk inanmaktır aynı zamanda. Sevgiline gönlünü verdiğin gibi ruhunu da vermektir.”“Bir zamanlar öylesine saftım ki; yüksek mevkilerde oturan, iyi evlerde yaşayan, öğrenim görmüş ve bankalarda hesapları olan insanları saygı değer kimseler sanırdım.”“Hayat ona bundan daha fazlasını ifade ediyorsa, o zaman hayattan daha fazlasını talep edecekti.”“Sınırlı kafalar sadece başkalarının sınırlı olabileceğini kabul eder.”“Senin anladığın şeyi herkes anlayamaz.”“İşte Martin Eden, sen çamurların içinden böyle çıktın.”“Hayat, acı veren bir bitkinlik halini aldığında ölüm, sonsuz uykusuyla bütün acıları dindirmeye hazırdı. Peki, daha ne bekliyordu? Gitme vakti gelmişti.”“Ayrılıklar insan ruhunda bıraktığı acı ile anılır.”