Kötü insanların içindeki iyiliği ve kötü ruhların içindeki mutlak iyiyi ortaya çıkarmakonusunda dudak ısırtan bir yeteneğe sahipti. Bunun dışında önemsiz biriydi.Müfettiş Cabir, bu övgüyü rutin bir soruşturma esnasında duymuştu. Bu sözler, son nefesiniverene kadar sanki derisine kazınmış bir yara izi gibi hafızasına mühürlenecekti.