Merzifon Komünü – Ali Turan Barniç – Cinius Yayınları

Benim gizli dünyamın en güzel yeri mizah anlayışıdır. Ben öyle hissediyorum. İşte o dünyama ait öyle şeyler yaşadım ki, bunları yazmadan edemedim. Ne mi yazdım? Elin "Paris Komünü" varken neden bizim "Merzifon Komünümüz" olmasın? Dedim mesela. Ha söyleyin neyimiz eksik dış mihraklardan? Fazlamız var eksiğimiz yok. Fazla olanın ise en güzel yanı harcanmasıdır. Hele bu işin uçunda para varsa. Kimleri harcamadık ki. Ayrıca öyle dış mihraklar gibi başarısız falan da değiliz. Bizim yegâne başarımız, işimize geldiği gibi kelimelerle oynamaktır. Ha bir de unutmadan söyleyeyim oyun havalarımız da meşhurdur. İyi oynarız. Hem de çok güzel oynarız, banların hayatıyla istediğimiz gibi oynarız. Kimimiz tüccar gibi, kimimiz siyasetçi gibi ama her şekilde işimize geldiği gibi oynarız. Dedim ya iyi oynarız. İyi kıvırır ve her yöne esneriz. "Ne anlatıyorsun be adam. Merzifon'dan girdin Paris'ten çıktın. Komün falan bırak bu ayakları, biz bu kitaptan ne anlayacağız onu anlat bize," diye kızdığınızı duyar gibiyim. Affedersiniz, siz de haklısınız…