“Ortaokuldayken tanıtıma bir turizm otelcilik lisesi gelmişti. Ben burada okuyabilirim demiştim. 14 yaşında başladı serüvenim ve o zamandan itibaren hep bir şef olmak istedim.” (Serhat)

“Derslerde ekibimiz kendi belirliyordu hangi yemeği yapacağını. Ondan sonra yapıp başımızdaki hocaya gösteriyorduk. O da tadına bakıp güzel olmuş diyordu.” (Özden)

“Stajda herkes ezmeye çalışıyordu. Elim yandı diyordum. Bir usta çıkıp aşçının eli yanar mı? diyordu.” (Hande)

“Mutfakta çalışırken çok büyük sıkıntılar yaşadım. Bunlar da insanda olumsuz yönde çok büyük etkiler bırakıyor.” (Eren)

“Mutfağa dönmeyi düşünmüyorum. Bu noktadan sonra beni hiçbir şey ikna edemez.” (Müge)

Profesyonel mutfakta kariyer sahibi olmak günümüzün oldukça popüler konularından. Şef olmak isteyen pek çok kişi, binbir umutla bu yola giriyor. Ancak sayıları hiç de azımsanmayacak olan bazıları bu zorlu yolda, eğitimini aldıkları bu işi çeşitli nedenlerle noktalıyor.
Melike Kahraman ve Oğuz Nebioğlu okullu şeflerin profesyonel mutfaktan neden vazgeçtiklerini gastronomi eğitimi alan ancak bu alanda artık kariyer düşlemeyen yirmi iki okullu şefle yaptıkları görüşmelerle sunuyorlar…