Mekke döneminde Muhammed, Kureyşlileri kendisine kazanmak için uğraşırken bazen yumuşak davranır fakat çoğu zaman onların putlarına küfürler ederdi. Amcası olan ve kendisini Mekkelilere karşı daima koruyan Ebu Talib, Mekke'nin tanınmış kişilerinden olduğu için sırtını ona dayamıştı. Bu yüzden Mekke'liler Muhammed'e karşı pek birşey yapamazlardı. Yapmak şöyle dursun ve fakat onun rahatsız edici davranışlarından yılmışlardı. Bu nedenle bir gün toplanıp yanına giderler ve hiç değilse bir yıllık uzlaşma teklifinde bulunurlar; söyle derler:

“Ey Muhammed! Sen bizim ilahlarımıza küfretmekten vazgeç... Bir yıl boyunca bizim ilahlarımız olan Lat ile Uzza'ya ve Menat'a ve bir yil boyunca da biz senin ilahına (El-İlah: Allah) ibadet edelim. Senin bizi kabule çağırdığın din, bizim dinimizden hayırlı olursa, biz o din'den hissemizi alırız; eğer bizim dinimiz seninkinden hayırlı olursa, sen bizim dinimizden hisseni alırsın"

(Bkz. Taberi, age 1966, Cilt II, sh. 150-160; Muhammed Ibn Ishak, age, 1980 sh. 165 ve d.)