Yıldız Ecevit, 20. yüzyıl avangardist roman esteğinin genel bir tasvirini yaptıktan, bu estetiğin üstkurmaca, metinlerarasılık, çoğulculuk gibi temel özelliklerini irdeledikten sonra, postmodern edebiyatın Türkiye'deki yayılımını inceliyor. Modern Türkçe edebiyatın dört önemli metnini, postmodern edebiyat kuramının olanaklarıyla çözümlüyor: Oğuz Atay'ın Tehlikeli Oyunlar'ı... Orhan Pamuk'un Benim Adım Kırmızı'sı... Hasan Ali Toptaş'ın Bin Hüzünlü Haz'zı... Metin Kaçan'ın Fındık Sekiz'i... Belki yazarlarının bile aklından geçirmediği metinlerarası ilişkiler, oyunlar kurgulayarak, eleştirmen-okur inisyatifinin hakkını veriyor. Modern-sonrası Türkçe edebiyatın analizi açısından önemli bir kaynak olan Türk Romanında Postmodernist Açılımlar, "özgür konumunun büyüsüne kapılmış okur tutumu" açısından da zenginleştirici bir deneyimi yansıtıyor.