Zübdetü'l-ḥaḳāʾiḳ, Esîrüddîn el-Ebherî'nin (ö. yaklaşık 663/1265), İbn Sînâ sonrası düşünce geleneğinin en önemli simalarından biri olarak felsefe (felsafe) ile kelâmın kesişim noktasında yer alan fikrî mirasının en önemli eserlerinden biridir. Meşşâî mirası Fahreddin er-Râzî'nin yöntemsel yenilikleriyle mezceden Ebherî, hem telif ettiği özgün eserler hem de bu eserler etrafında teşekkül eden zengin şerh geleneği vasıtasıyla sonraki nesiller üzerinde derin bir etki bırakmış, kendine has bir felsefî yaklaşım geliştirmiştir. Elinizdeki tenkitli neşir, Zübdetü'l-ḥaḳāʾiḳ'ı günümüze ulaşan yazma nüshalarına dayanarak ortaya koymakta; ayrıca eserin Ebherî'nin ansiklopedik külliyatı içindeki yerini, felsefî kurgusunu ve mantık, metafizik ile tabiat felsefesine dair temel meseleleri ele alış biçimini inceleyen kapsamlı bir araştırmayı da ihtiva etmektedir.